خوردن 12 0/275 0/018

جدول ‏4 9 تاثیرات اصلی و متقابل عوامل مورد مطالعه بر نمره عملکرد شناختی ساده و پیچیده بر اساس آزمون ANOVA

نمره عملکرد شناختی ساده نمره عملکرد شناختی پیچیده
گروه 001/0 > 001/0 >
سرعت راه رفتن 019/0 001/0 >
سرعت راه رفتن×گروه 196/0 175/0

بر اساس نتایجی که در جدول 4-9 نمایش داده شده اند، اثرات متقابل گروه و سرعت بر متغیرهای شناختی معنی دار نبوده اند. تنها اثرات اصلی دو عامل گروه و سرعت بر این پارامترها معنی دار بوده اندکه چگونگی این اثر در تصاویر 4-7 و 4-8 نشان داده شده اند.

تصویر 4-7 نتایج آزمون بونفرونی برای اثر اصلی گروه بر میانگین های نمره عملکرد شناختی ساده (الف) و پیچیده (ب)
برای هر گروه یا سرعت راه رفتن میانگین هایی که با حروف غیر مشترک انگلیسی در بالای نمودار مشخص شده اند با هم تفاوت معنی دار دارند و در صورتی که یکی از حروف مشترک باشد تفاوت آن دو میانگین غیر معنی دار خواهد بود. به ترتیب a بزرگترین میانگین خواهد بود و b و c در رتبه های بعدی قرار خواهند گرفت.

تصویر 4-8 نتایج آزمون بونفرونی برای اثر اصلی سرعت راه رفتن بر میانگین های نمره عملکرد شناختی ساده (الف) و پیچده (ب)
برای هر گروه یا سرعت راه رفتن میانگین هایی که با حروف غیر مشترک انگلیسی در بالای نمودار مشخص شده اند با هم تفاوت معنی دار دارند و در صورتی که یکی از حروف مشترک باشد تفاوت آن دو میانگین غیر معنی دار خواهد بود. به ترتیب a بزرگترین میانگین خواهد بود و b و c در رتبه های بعدی قرار خواهند گرفت.
4-5 نتایج بررسی همبستگی بین پارامترهای راه رفتن و نمره های پرسشنامه ها و آزمون های عملکردی
در این بخش تنها به ذکر همبستگی های معنی دار بین DP و MARP روابط بین سگمانی اندام تحتانی با نمره پرسشنامه ها و آزمون های عملکردی ماخوذه خواهیم پرداخت. در این موارد نیز برای تفسیر تکرارپذیری، از دامنه ضرایب تکرارپذیری که توسط گروه مونرو مورد استفاده قرار گرفته است و پیش تر مراتب آن ذکر گردید، استفاده شده است.
لازم به ذکر است که نمره پرسشنامه GDS-15 با هیچیک از پارامترهای راه رفتن ارتباط معنی دار نداشت.

4-5-1 همبستگی بین پارامترهای راه رفتن و نمره آزمون های عملکردی در هر کل سالمندان مورد مطالعه (صرف نظر از سابقه زمین خوردن)
4-5-1-1 همبستگی بین پارامترهای راه رفتن و نمره پرسشنامه FES:
نمره FES تنها با DP روابط بین سگمانی ران-ساق راست و چپ بدن در تکلیف «شمارش معکوس ضمن راه رفتن تند» همبستگی ضعیف منفی معنی دار داشت (به ترتیب 376/0- و 448/0-).
4-5-1-2 همبستگی بین پارمترهای راه رفتن و زمان آزمون TUG:
زمان آزمون TUG با DP روابط بین سگمانی ران-ساق سمت و چپ در تکلیف تکلیف «شمارش معکوس ضمن راه رفتن کند» و MARP رابطه بین سگمانی ران-ساق سمت راست در تکلیف «شمارش معکوس ضمن راه رفتن تند» همبستگی ضعیف مثبت معنی دار داشت (به ترتیب 370/0 ، 358/0 و 357/0).
4-5-1-3 همبستگی بین پارامترهای راه رفتن و نمره آزمون عملکردی BBS:
Spearman’s r Parameter
MARP DP
PT_L PT_R TS_L TS_R SF_L PT_L PT_R
577/0- 519/0- 395/0- —– —– —– —– CFW
467/0- —– 423/0- 379/0- —– —– —– CPW
391/0- 588/0- —– —– —– 0/398- 471/0- CSW
466/0- —– —– —– —– 0/386- —– BFW
508/0- 509/0- 363/0- 379/0- 401/0- —– 435/0- BPW
444/0- 402/0- —– —– 438/0- —– —– BSW
552/0- 381/0- —– —– —– —– —– SFW
366/0- —– —– —– —– —– —– SPW
جدول ‏4 8 همبستگی های معنی دار بین پارامترهای راه رفتن و نمره آزمون عملکردی Berg Balance Scale
چون همبستگی های بیشتری بین نمره آزمون BBS و پارامترهای راه رفتن موجود بود، ضرایب همبستگی در جدول 4-8 نشان داده شده اند

CFW: Complex Fast Walking; CPW: Complex Prefered Walking; CSW: Complex Slow Walking; BFW: Backward Counting Fast Walking; BPW: Backward Counting Prefered Walking; BSW: Backward Counting Slow Walking; SFW: Single Fast Walking; SPW: Single Prefered Walking; SSW: Single Slow Walking; DP: Deviation Phase; MARP: Mean Absolute Relative Phase; SF: Shank-Foot; TS: Thigh-Shank; PT: Pelvic-Thigh; R: Right; L: Left.
سطح معنی داری: 01/0 p< 4-5-2 همبستگی بین پارامترهای راه رفتن و نمره آزمون های عملکردی در هر یک از گروه های سالمند با توجه به نتایج نشان داده شده در قسمت 5-5-1،‌ در بررسی همبستگی بین پارامترهای راه رفتن و نمره آزمون های عملکردی در سالمندان همبستگی های معنی دار اندک و پراکنده ای مشاهده گردید که قدرت این همبستگی ها اغلب ضعیف یا در موارد کمی نیز متوسط بوده است. برای تحلیل جزئی تر، ما این همبستگی ها را هر یک از دو گروه سالمندان با و بدون سابقه زمین خوردن به طور جداگانه مورد بررسی قرار دادیم و نتایج جالبی در این تحلیل به دست آمد. هر چند همبستگی در سالمندان بدون سابقه زمین خوردن همچنان ضعیف بودند ولی در سالمندان با سابقه زمین خوردن نتایج متفاوتی به دست آمد. در این گروه از سالمندان در اکثر قریب به اتفاق شرایط راه رفتن (با سرعت ها و بارهای شناختی مختلف ) همبستگی های معنی دار بالایی بین MARP رابطه بین سگمانی ران-ساق هر دو طرف با نمره آزمون تعادل عملکردی بِرگ و همچنین آزمون تحرک عملکردی TUG به دست آمد. جزئیات این همبستگی ها در جدول 4-9 گزارش گردیده است. جدول ‏4 9 همبستگی های معنی دار بین پارامترهای راه رفتن و نمره آزمون های عملکردی Berg Balance Scale و Timed Up and go در سالمندان با سابقه زمین خوردن Spearman’s r Berg Balance Scale Timed Up and Go MARP_TS_R MARP_TS_L MARP_TS_R MARP_TS_L Gait parameter -0/610 -0/785 0/803 0/834 CFW -0/837 -0/753 0/866 0/734 CPW -0/778 -0/701 0/897 0/696 BFW -0/727 -0/753 0/866 0/803 BPW -0/681 -0/766 0/834 0/866 BSW -0/714 -0/714 0/834 0/772 SFW -0/804 -0/766 0/853 0/834 SSW CFW: Complex Fast Walking; CPW: Complex Prefered Walking; BFW: Backward Counting Fast Walking; BPW: Backward Counting Prefered Walking; BSW: Backward Counting Slow Walking; SFW: Single Fast Walking; SSW: Single Slow Walking; MARP: Mean Absolute Relative Phase; SF: Shank-Foot; TS: Thigh-Shank; PT: Pelvic-Thigh; R: Right; L: Left. سطح معنی داری: 01/0 p< فصل پنجم بحث و نتیجه گیری 5 بحث و نتیجه گیری: جهت تبیین بهتر بحث پیرامون نتایج این پژوهش، اشاره به چند نکته در ابتدا ضروری به نظر می رسد: 1. هم آهنگی درون-اندامی می تواند شامل هم آهنگی «بین سگمانی» یا هم آهنگی «بین مفصلی» باشد (54). از آنجا که مطالعات پیشین در زمینه هم آهنگی نشان داده اند که هم آهنگی بین سگمانی از حساسیت بالاتری برای تشخیص ناهمسازی ها برخوردارند (71)، ما در این مطالعه هم آهنگی بین سگمانی را مورد بررسی قرار دادیم. 2. همانگونه که پیش تر ذکر شد، DP نشان دهنده تغییرپذیری و MARP بیانگر رفتار و دینامیک فاز هم آهنگی بین سگمانی می باشند. DP بالاتر نشان دهنده تغییرپذیری بیشتر می باشد و بالعکس. همچنین مقادیر بالاتر MARP حاکی از این است که دو سگمان نسبت به هم دینامیک «غیر هم فاز» تری دارند و مقادیر پایین تر آن بیانگر رفتار«هم فاز» تر دو سگمان نسبت به یکدیگر می باشند(54). برای تفسیر دقیق و درست یافته های این مطالعه بهتر است تغییرات هر دوی این متغیرها را در کنار یکدیگر مورد بررسی قرار گیرند. 3. زمانیکه دو نوسان کننده رفتار هم فاز تری از خود نشان می دهند، تلاش کنترلی سیستم برای انجام تکلیف کاهش می یابد. در نتیجه چنانچه بار حرکتی یا شناختی اضافه ای به سیستم دینامیک وارد شود، هم فاز تر شدن دینامیک فاز می تواند به عنوان راهکاری برای توانمندتر کردن سیستم در پاسخگویی به شرایط سخت تر جدید، به شمار آید (97). 4. مطالعاتی که تغییرپذیری پارامترهای مختلف راه رفتن را مورد بررسی قرار می دهند معمولاً با دو نگرش به این مقوله می نگرند. گروهی که به آنالیز خطی تغییرپذیری می پردازند، تغییرپذیری را یک ویژگی منفی می دانند که زیاد شدن آن به ناپایداری و سقوط سیستم می انجامد. حال آنکه از دیدگاه غیرخطی، وجود تغییرپذیری در یک سیستم لازمه ی یادگیری، تطابق پذیری و نجات سیستم در مواجهه با شرایط جدید و اغتشاشات درونی و بیرونی می باشد. با این وجود افزایش یا کاهش فراتر از محدوده های مرجع، می تواند باعث ناپایداری سیستم گردد (54). از آنجا که آنالیز فاز نسبی پیوسته که در پژوهش پیشِ رو مورد استفاده قرار گرفته است یک آنالیز غیر خطی به حساب می آید، نگاه محققین این مطالعه بیشتر در افق دیدگاه دوم شکل می گیرد. 5. به لحاظ کنترل حرکت، لازم است به این نکته اشاره شود که سخت تر شدن تکالیف حرکتی به طرق مختلف صورت می گیرد. گاه سخت تر شدن یک تکلیف از طریق افزایش درجه، مقدار ویا شدت آن